Nefesimizde İsyan

ZEYNEP SEYYAH AK
Nefesimizde İsyan
 
Bir namlu ağzına benzer kudretin bir dönüp baksan
Bu ziyan vakitlerin eğleşen sarhoşluğuna
Parçalı bulutlu bir gök arar vücut şehrimiz
Sıyrılmaz üstümüzden cansız bu ruh bu beden
Kerbela’dan beri kanlı elbiselerimiz
Ve yaslı bütün yeryüzü
 
Cennet çocuklarından sonra
Kenetlidir ayetler şakaklarımızda
Ateşin ey İbrahim kaç zaman kimi yaktı
Bu tufanı çağıran senden sonra hangi çağ
Yükseldikçe o sular bekledikçe ateşler
Nuh'un gemisi dağ ararken dağlar yankılandı
Hep can havlinde kaldı o kor
Hangi fermanla göğsünden suları azat etti
Hacer’in ayaklarındaki çöl 
 
Kalbimizin ahını kuşanan çöl ışıttı
Ateş böcekleri gibi ışıttı Yusuf’un kuyusunu
Sabrın mahşeri değil midir bu durak
Bu dudaklardaki zehir asrın yasını susar
 
Hangi dert öldürür Eyyüb'ü
Sabrı bileyen bıçak göğsünde iken
Sen miydin ey İsmail bıçağın kehaneti 
Yazmadı mı kalem fermanın muştusundan habersiz
Kurban edilen koçun kan rengi şimdi sular
Cemresiz tüm sabahlar bir ahla kanar şimdi
 
Nerede kaldın ey üzerine taş koyulan şahadetin müjdecisi
Çürümüş ağaçlardan farksız ruhumuzu yontan kurt zaman
Bir burak hızına benzer kudretin bir dönüp baksan
Bir kıtlık kıran gibi kalır bize yalnızlık
Çoğalır boran gibi nefesimizde isyan…
 
 
 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir