Sarmaşık

LEYLA SILA YILMAZ Sarmaşık

LEYLA SILA YILMAZ
Sarmaşık
 
Korkuyorum karanlığımdan kopardığım seslerden
anlarım sarmaşık çoğaldıkça
dolanıyorum ayak bileklerinden
dumanına sarıldığım sessizliğin karanlığına
 
Dolanıyorum öylesine sessiz
oyunlardan usanmak isterken
diz kapaklarımızdan yara izleri geçmezken
uyuyup uyansak da daha büyümedik mi anne dediğim
 
Geri gelsin günlerim kayboluyorum
affetmekten, unutmaktan korkmamayı ya da
kırmasam sarmaşıklarımı
annemin sessiz yaşlarını silmesem yine
 
Sadece karanlıktan korkmayı
istiyorum
sarmaşıklarımdan değil
 
 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir