Yaşar Bedri

YAŞAR BEDRİ Itır ve Atlas   mey sun ki bir gün lâlezar elden gider irusür fasl-ı hazan bağ ü bahar elden gider’ avnî   gece kanlı gömleğini bıraktı kapımıza silindi imâ. duâydı melekleri inciten sır!   …

YAŞAR BEDRİ Ölüm ve Atlas   atılan zarda gönül dağı, patiska, nemli peşkir bahanesi yok çölün! dökülen kumsal akrebin kıskacın(d)a.   son kampanalar rüyâlarımızı ayartıyor. es ve dağıl! artçı kısraklara koyulsun adımız.   ölürsem ergûvanlar ölecek, …

YAŞAR BEDRİ Kül ve Atlas   büyüdü kalbimde dağdağa, toprağa aktı   rivâyet olunsa encamı!.. dâr’a düşen gölgemdi   sudaki patikaya seriliyor eylül, son yaralı kuğu.   kâğıt inceliğinde sitemdi söz tenimizi incelterek örterdik üstümüze.   …

YAŞAR BEDRİ Hâ ve Atlas   -sürtünen buzdağlarıydı   aşk ilham edilmeden   sûretinden, imâsından el yordamı münhâl düşlerle geçtik… ne gölge,   ne de hâyâl. hırkam dokunsun aksın kâğıda zaman   şeyin mülkiyeti ile kaybolmuştu …

YAŞAR BEDRİ Mürekkep ve Atlas   kırılan bir kalemin şirazesinden geçtik acının soy kütüğü anda yazıldı ol mâhîler derya içinde deryayı bilmediler!   uykuda esrise fesrengi zaman! üşürdün ay buluta girince usulca büyüttüğümüz gecenin saçlarıydı. yaz …

YAŞAR BEDRİ Kunduz ve Atlas   ölüm yıkar kuruntuyu. uyku, o derin kazı! yüzümüzü kanattıkça lodos, kanattıkça kuşku… levhalar yok hükmünde titrerdi. sendin kaybolan belde. kalemi kaç yerinden kırılan yazı. gene/de; mevsim yaz olmasın. bitmesin tuttuğumuz …

YAŞAR BEDRİ Duvar Yazıları ve Atlas   ne zaman omzuma yorgun akşam yaslansa yakamda hercaimenekşe vakitsiz açan tabutlar ne zaman omzumu yorgun akşama yaslasam tabutun aralığından bize ölü çocuklar bakar!   duvar yazılarına düşerdi gölgeniz, sonra …

YAŞAR BEDRİ Zarflar ve Atlas   -adımız, adınızda kalsın!   sâikalar!.. acır göğün zarı, karışır müsveddeler zaman buğudan heyelânmış zarfa yakılan sitem buluttandı, aşktandı…   akıyordu gözyaşım kanamalı hastaların çekilmiş damarına   o melâmi yazdı. bazen …

YAŞAR BEDRİ Mektuplar ve Atlas   münkîr gelme, yoksun yaz(ı)da. bu güz de yaz(ı) serin, ateşi gül sandım ateşine kandım.  zan’dır senin adın bu aşk intihâl!.. ne zaman esse rüzgâr, yangınım sen/sin. gene aşka boyanırım, gidersen!.. …

YAŞAR BEDRİ Hurûfat ve Atlas   gâhîler söyleşirdi. kimi taflan, kimi ney…   encamı nâr… ay kuyusu kalbim(iz)i  e- lif’ten kurduk. o sûra bağdaş kurmuş lâmelif. kim yakar kalbim(iz)de korku nun külodasını? kimler bize ayâne?   …