Asanatlar "şiirden sinemaya" 
YAŞAR BEDRİ
Duvar Yazıları ve Atlas
ne zaman omzuma yorgun akşam yaslansa
yakamda hercaimenekşe vakitsiz açan tabutlar
ne zaman omzumu yorgun akşama yaslasam
tabutun aralığından bize ölü çocuklar bakar!
duvar yazılarına düşerdi gölgeniz, sonra siz
üstüme yaralı bulutları dökerdiniz.
sabıkamda annesini yitiren çocuk yalnızlığı
mendilimde; ölüyüzler, kuruttuğum içdeniz.
terkim yağmura ve kuşluğa adandı. isle
devrilen gölgede yosun tutmuş zamanı düşün
boyası solan yazıya usulca dönüşürken
emanetçiye bırakılmış slogandı gülüşün!..
