MEHMET ÇOBAN

MEHMET ÇOBAN İçte Kalanlar   İnsanın içinde sakladığı şeyler vardır; kimse bilmez ama hayat onunla yön bulur. Çünkü insanın içi, görünmeyen bir kader defteridir.   Bir bakışı vardır insanın… Dil söylemeden hüküm verir, kalp fark etmeden …

MEHMET ÇOBAN Yüreğe Düşen Işık   Sevgi… Duyulmayan bir fısıltı gibi gelir önce… Bir bakışın ucunda saklanır, bir susuşun derinliğinde büyür.   Her söz, her cümle onu taşıyamaz; her el, her omuz onu tutamaz. Gösterişte değil, …

MEHMET ÇOBAN Şehrin Ruhu İnsanın Yazgısı   Şehir, insanın yeryüzüne düşürdüğü uzun bir iç monologdur; bitmeyen, noktasını koyamadığı bir cümle gibi uzar zamanın içinde. Taşta, seste, gölgede ve kalabalıkta yankılanan bu monolog, insanın kendine anlattığı hikâyeden …

MEHMET ÇOBAN Gölgede Duranın Gölgesi Olmaz   “İnsan en uzun yolu, kendine doğru yürür.”   Ben, en çok kendime gecikirim.  Yola çıkarım; dağların gölgesinde, vadilerin sessizliğinde, bin yüzle selamlaşırım. Ama bir gün durur, geri bakarım: Asıl …

MEHMET ÇOBAN Ben Sana Muhacir   Ey Yâr, ben sana muhacir… Her adımım uzaklardan gelir, her nefesim senin özünden doğar. Benim sürgünlüğüm, kalbinde eriyen bir feryadın yankısıdır. Ve o feryat, kopuşla dönüşün aynı aynada buluştuğu bir …

MEHMET ÇOBAN Sessiz Melodi   Yazmak, sadece kelimeleri kâğıda dökmek değildir; yazmak, ruhun derinliklerini sezmek, anlamı duymak ve zamanı durduran bir ritmi yakalayabilmektir.   Daha da ötesi, yazdırabilmek bir lütuftur; çünkü bazen kelimeler, kendi iradelerinden bağımsız …

MEHMET ÇOBAN İnsanın Kopuşu   İnsanlık, varoluşunun kaynağıyla arasındaki bağı zayıflattığı ölçüde, kendi kendine yabancılaştı. Yaratıcısıyla kurduğu ilahi irtibatı unuttukça, hakikatin merkezinden uzaklaştı; yerini kendi aklını ve iradesini koydu. Fakat insan aklı, kendisini mutlaklaştırdığında hem kendi …

MEHMET ÇOBAN Yalnızlığın Ruhu Yalnızlık…  İnsanların korktuğu boşluk değil, ruhun kendisiyle buluştuğu en saf mekân.  Kalabalıkların içinde kayboluruz, ama içimizdeki yalnızlık, bizi biz yapan sessiz bir derinliktir.  Duygular açar yalnızlıkta, sevgi, şefkat, merhamet, incelik…  Kendi köklerine …