YAŞAR BEDRİ
Itır ve Atlas
mey sun ki bir gün lâlezar elden gider
irusür fasl-ı hazan bağ ü bahar elden gider’
avnî
gece kanlı gömleğini bıraktı kapımıza
silindi imâ. duâydı melekleri inciten sır!
korku; tütsülerle büyüttüğüm oda. dökülsün
kuyumuza yıldızlar!.. remil, kaknus ve satır.
külün belleğinde kayboluyor yolcular
çeksem üstüme geceyi, kokun beni ağlatır!
uzak yoldan gelmek endişesi yeis ile mür!
ay ışığından âsa, körfezde yılkı taylar
biraz fesleğen ağlaması biraz üşüyen ıtır.
tan vaktinde üşürüm gizlense kendine ten
sana ten/ha gitmeler gülü yalnız koymaktır!
rüyâ tâbirinde yüzler dökülsün levhalara
aynalardan medet ummak kalbimizi acıtır!
Asanatlar "şiirden sinemaya" 
