Asanatlar "şiirden sinemaya" 
YAŞAR BEDRİ
Kül ve Atlas
büyüdü kalbimde dağdağa, toprağa aktı
rivâyet olunsa
encamı!..
dâr’a düşen gölgemdi
sudaki patikaya seriliyor eylül,
son yaralı kuğu.
kâğıt inceliğinde sitemdi söz
tenimizi
incelterek örterdik üstümüze.
bu şehir ne kadar uzakta, ne kadar yabancı,
ne kadar…
sende incelmiş yavan sözdüm.
minyatürler şimdi
lâle ister,
leylâ ister
ve dahi sekban
hayy… kayboldu heves!
gülün düşündeki cebir.
hüzün içre, alıngan çocuktum
ihtimal sabah olacaktı
kalmamıştı gölgelerin tâkâti.
eksik bir çeviriyle okunduk
hevesin sonsuzluğunda
yırtılıyordu şehrin ardamarları!
