Asanatlar "şiirden sinemaya" 
KADİR ÜNAL
Ben de Bu Denizin Halkındanım
ben de bu denizin halkındanım başka deniz istemem
mavi kara ya da kızıl fark etmez burada yedim ilk vurgunu
benimle akar bütün ırmaklar bende biter sarhoşluğu
namlunun içindekinden başkaca kurşun istemem
kırmızı ışığa gelince cebindeki bozuk paraları şıngırdat
yerden fışkıran bir yıldırım gibi kamaştır gözümü
ayak seslerimden tanı beni bana habersizce dön yüzünü
ırmak falan dinleme serpilmeyecekse şayet kaldır at
pekileri boşverleri belkileri sanmamları olabilirleri topla bir araya
gelecek günlerin şarkısı söylenmeyecekse eğer nereye dökülür bilmem ben
dağların hafızası avuçlamayacaksa aydınlığı gelmesin nöbetten
neme lazım ama sen yanımda ol da isterse bütün gemiler otursun karaya
suyu çekilmiş bir saksıya benziyor şimdilerde bütün kentler
kalbi teğet geçerek her tenhada adı doğranmış gibi sessizce ağlıyor
suları baygın ötgür bir geceye boyun eğerek derimin altına sızıyor
eğerlere keşkelere belkilere takılacaksa yıkılsın bütün bentler
