Asanatlar "şiirden sinemaya" 
KADİR ÜNAL
Ay mısın Melek misin Nesin
güneşi çıldırtan çingeneler
yaslanırlar denizi olmayan
beyaz bulutların aynasında
gökten sarmaş dolaş inerler
uzaktan bakınca benimsin
ellerini tutunca sımsıcak
kalbimde sürekli kımıldayan
ay mısın melek misin nesin
bir gözün sönmüş bir volkan
bir gözün yeni sürülmüş tarla
toprağıma acı ekince sen
nedir bu dilinden akan kan
kurudu mu yeşili sevdamızın
sen baktın diye mi eridi bu mum
kokladın diye mi püsküllü bu mendil
bir deniz kıyısında ellerimde ellerin
açık kalsın lambalar ölürken
evet ağaran saçlarıma inat
cebimde gezdirdiğim kuşlar
beni kilitlere düşman eden
neden eğreti duruyor bu deniz
oysa ilk gördüğünde beni
o gün bulutlara benziyordu toprak
beni gökyüzü gibi çekmiştiniz
bana bir daha öyle şeyler söyleme
mayhoştan öteye geçiyor zaman
makası bırak elinden n’olur
yaşamayı dene hayal ülkemde
