Asanatlar "şiirden sinemaya" 
MEHMET ÇOBAN
Gelebilseydin
Yakar sana hasret geceler
Feryat figan yanar ruhum uyuyamam
Gelseydin belki uyurdum kollarında
Raks ederdi bakışların bakışlarımda.
Muska yapardım adını, dudağıma gizlice
Nefesim bir seni bilir, sen yaşardın nefesimde
Zemheriden bahara dönerdi gecelerim
Toprak uyanır, açardı tomurcuklar sinende.
Tutsaydın ellerimden, karanfil kokardı her yanım
Mahkumum, ellerim kenetli, tutsağım
Tüm yangınlara nispet uzanırdım közüne
Dokunurdum yıldızlara usul usul gökyüzünde.
Gözbebeğinde şavkını, toplardım ışığı yüzüne
Rüyalar hülyalarla uyanırdı gizlice
Sen uzaklarda yalnızlığınla tenin
Her sabah kokunu taşır rüzgârlar yine.
Vurgun yemiş sol yanım, sensizlik matemdir
Bir ah çeker, bin özlem birikir
Ah sevgili, bir bilsen, bir anlasan
Fırtınadan kopmuş bir sandal gibiyim
Demir alır uyurdum koynunda, gelebilseydin…
