MEHMET ÇOBAN
Sensiz Seni Yaşarım
Silsem silinmiyor, tenimdesin,
Olmuyor kazısam da öyle derindesin,
Nakış nakış işlemişim gönlüme,
Her zerren zerre olmuş ömrüme.
Çıkmıyor yaşıyorsun her odağında yüreğimin,
Her nefes alışımda içime çektiğim.
Yokluğunla boğdum acıyı, dürüp yüreğime,
Sensiz seni yaşarım en derin yerde.
Bukağılı yüreğimsin, gidemem senden.
İstesem de gitmek, vazgeçemem hayalinden.
Nereye gitsem bendesin, benimlesin,
Ömrümün ömrüsün, nefesimdesin.
Sensin dönüp dolaştığım tüm zamanlar,
Seninle bittiğim gecesin, gün seninle başlar.
Gökkuşağı renkleri sarar dört yanımı,
Efsun gözlerin bezer içimden dışımı,
Tepeden tırnağa her şeyinle ömrüme,
Her zerrenle benimsin, derc etmişim zerreme.
Yüreğimin oyuklarında alevler,
Sancısıdır vuslatın birikir hasretler,
Çırpınır ruhum kor içinde, kavrulan,
Köz köz yanar, içimde ateşler.
Asanatlar "şiirden sinemaya" 
