Asanatlar "şiirden sinemaya" 
MEHMET ÇOBAN
Anlıyor musun Firûze
Veda ediyorum bütün sızılarına mâzimin
Bir tek senin izinde gözlerinin.
Beyaz akşamlarında yol bulurum
Üşür ve boynu bükük mahzunluğum.
Güle düşmüş çiğ kokun sarar gecelerimi…
Anlıyor musun Firûze…
Hazin yenilgileri unuttum kurşun gözlerinde
Yüreğimi vurduğu an taçlandı zaferler
Sana uzanan yollara uçurdum beyaz güvercinler
Bend kurdum sen diye akan ırmaklarıma
Terk etmeliyim hayâlini, hülyalarda boğuldum
Yeminler ettim adını bir daha anmamaya
Olmadı ben hep yeminimi bozdum
Susarsam kefaretim ölüm olsun
Anlıyor musun Firûze…
Yetim kalmış bir ömürsün yaşanmamışım
Sen cennetinde cehennem ateşimle kal.
Sensiz her yanım, yaralandım, yanmışım
Arşa bıraktığım dua dua mısralarımsın
Anlıyor musun Firûze…
İbrahim’i bir yürek taşır bedenim
Düşünce ateşine Nemrudun, yanar kelimelerim
Yanarım hece hece, ben yanarım
Her yağmur damlasında inersin ılık ılık içime
Dilin sussa yüreğin konuşur yüreğimde
Ne çok şey var söylemek istediğim dilimde
Susuyorum anlıyor muşun Firûze…
