Simyam ve Yarım Asır

ZEYNEP SEYYAH AK
Simyam ve Yarım Asır
 
Şehrin ıslık çalan sokaklarında
Hasat topluyorlar 
Bir gece ordusunu toplamış
Çağın göğsüne nar çiçekleri ekiyor yeniden 
Olmaz diyorum tekrarı ölümün yaralı yakasından
 
Şimdi soğuk ve sıradan ıpıssız
Kim çiziyorsa ruhuma bu italik uçurumları
O yüzleşsin
 
Sabahın atlasından düşüyor simyam
Sedef çiçekleri burcuna
Sus payımı bağışlayacak
Bir dua da yok dilimde
Ve ya ellerimde bir tas zehir 
 
Pencereme itimat eden güneşleri  
Kovdular duvarlarımdan
Sınırlarını yankısında besliyor
Kalbimin üzerinde tuttuğum ant gibi
 
Kaoslar ölgün senfonik
Bam teli kopuk Anka'nın
Karanlıklar dizginlemiş atlarını ay gecesi
Dudaklarına ilişen her şey pür lanetli
 
Muammalar zindan labirentlerini çizmeden
Söyleseler ya bana yas tutayım 
Yarım asır yanılgıdan suyun simyasına karışayım
 
 
 

Bir Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir