Asanatlar "şiirden sinemaya" 
HAYRETTİN TAYLAN
Kanlı Sınıf
I
sevgiler, ilimlerin gölgesinde kan ve can,
bir tahtanın önünde susturulan zaman
bir tahtanın önünde susturulan zaman
bir kalemin ucunda kırılan hayaller ve varlık
bir geleceğin ortasında paramparça acılar ve ders
bir sınıfın şafağında kanla susturulmuş güneş
bir dersin ilk harfinde kanla yıkanmış gerçeklik
“beni öldürdüler yavrum!” yankı düşsün boşluğa,
beni yaraladılar yavrum! kabuklar dağılsın insanlığa
beni itibarsızlaştırdılar yavrum! duysun sistemzade
beni susturdular yavrum! amaç ile çıkarın ağzında
oysa sevgim, gönüllere merhem, görünmez bir dua
ilim dilim, zihinlere tutulmuş ayna
oysa sevgim, gönüllere merhem, görünmez bir dua
ilim dilim, zihinlere tutulmuş ayna
emeğim, geleceği örten orman
kırıldı her şey kendimi de göremedim
kırıldı her şey kendimi de göremedim
II
şefkatim genç ruhlara açılmış bir şemsiyeydi,
yağmur değil, kurşun indi, gökyüzü bile seyirde
tahtada tebeşir değil, kanın harfi yazılı,
ders zilinde çınlayan, korkunun paslı sazı
yağmur değil, kurşun indi, gökyüzü bile seyirde
tahtada tebeşir değil, kanın harfi yazılı,
ders zilinde çınlayan, korkunun paslı sazı
çığlıklar, boşluklar, kaçışlar yaralı türkü
beni vurdular her gün doğduğum o yerde,
beni vurdular, sevildiğim, sevdiğim o masum seferde
beni vurdular her gün doğduğum o yerde,
beni vurdular, sevildiğim, sevdiğim o masum seferde
III
“canlarım” diye siper olduğum kurşunlar çanakkale’ydi
şimdi sınıflarda kıyamet ve hıyanet
şimdi sınıflarda kıyamet ve hıyanet
Şimdi evlerde yozlaşma ve yok oluşun kofluğu
“beni vurdular hocam,” diyen sesler içimde,
her biri bir yetim, yankı olur gecemde
“beni vurdular hocam,” diyen sesler içimde,
her biri bir yetim, yankı olur gecemde
ellerimizle yetiştiremediğimiz canavarlar arasında
binlerce dersin içinde binlerce sorunun cevapsızlığında
tüm milleti öldürmüşsün zalim, haberimiz yok
IV
“hocam! seni vurmaya geldim ”diyen çağın edilgin zalimi
yarım kalmış insanlığın en ağır sonucu
“ben bu çağın özeti, yapılmayan ödeviyim,”
“ben bu çağın özeti, yapılmayan ödeviyim,”
bu çağın görünmeyen yüzünde yüzen acı gerçeğim
bu çağın silinmeyen hafızasında ayarlı bombayım
diyor ve susuyor yokluğa teslim bir bedeniyim
sistemlerin, araçların, ilgisizliğin kurbanıyım
inançsızlığın içinde büyüyen bir zaman yarasıyım
diyor ve susuyor yokluğa teslim bir bedeniyim
sistemlerin, araçların, ilgisizliğin kurbanıyım
inançsızlığın içinde büyüyen bir zaman yarasıyım
“hocam! seni vurmaya geldim, sınıfsızlığın ortasında
“hocam! seni vurmaya geldim, çağın ejderha ağzında
V
“hocam! ben zaten yaşayan ölüyüm,” diyor, zavallı
varoluşsal vakumun son dalgasında savruluyorum
varoluşsal vakumun son dalgasında savruluyorum
ben’den binler türeyen çağın gizli kurşunuyum
“belki kurşunlar daha iyi anlatır dersi,”
çünkü kaybolmuş insanlığın en eski nefesiyim
artık ödev yok, herkes kalmış dersten,
ve insan, en çok insanlığından eksilmiş derinden
“belki kurşunlar daha iyi anlatır dersi,”
çünkü kaybolmuş insanlığın en eski nefesiyim
artık ödev yok, herkes kalmış dersten,
ve insan, en çok insanlığından eksilmiş derinden
hocam!
ödev kan ve ölüm sayfasında yeni başlıyor sonradan
hocam sözcüğünün her harfinde kan damlıyor
hocam! yarın mezarlıkta başlayacak acısı alınmış gerçek
hocam! tüm değerlerimizi aldılar, kalır mı gelecek
artık ödev yok, herkes kalmış dersten,
