Kalbimi Selâmla

ZEYNEP SEYYAH AK
Kalbimi Selâmla
 
Benzersizlik aşındırdı yönümü
bir bilinmezlik ötesiyim
derinliklerde bir gölgem kaldı
kahrımın son dansını sergiliyor
 
Görünmüyor rüyalarda yüzün  
fecre yakın aşk
bir piyanonun tınısında seyrekleşerek
 
Yalnız bakiliğindir şimdi dört duvar 
ses yırtılsa da
sesine sesim bir avuç toprak uykusu örtüler altında 
dinlen hadi kan rengini alana dek
 
Bir boşluk yaratsa akınlar
donatır suların göğsünü usulcacık
soluklanan ben değilim belki de öfkem
 
Şavkı değilim denizlerin sahipli yalnızlıklar
dudağı uçuk mevsimlerin 
 
Haydi kalbimi selamla şehre kar bastırdı
bir adım gerisindeyim şimdi her şeyin kök salarak
 
Bitimsiz mısralar kurdum gürültülü katıksız 
dağıttı odamın sessizliğini o erişilmez mısra 
buz tuttu bahçemdeki yediverenler
kırıldı sesim meskensiz
 
Beklenilmeyen karşılamalardaki her şey gibi
yankı tutmaz bir yazgıdır şimdi şiire durmam
sebepsiz özdeyişler düğümler boğazımı
sonsuz kere yazıyorum sona bir nefes değdirip
haydi kalbimi selamla yok kalmanın ertesinde
 
 
 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir