Vaveylâ

ZEYNEP SEYYAH AK
Vaveylâ
 
Merhaba vaveylâ; nasılsın? 
İyiyim de, dünya dursun!
Yokluğun bir şeyler öğretiyor bana olağanüstü şeyler
bir mucizenin helâkına uğrar gibi
eğer bir iç düğmem olsaydı kısardım vaveylâ 
eğer bir eylem başlatabilseydim esrik olmayacaktı
ruhumdaki sürgünler…
 
Ben böyleyim hep sınanır aldanışım…
 
Sızımı köşe bucak saklıyorum senden
bir şeyler yolunda gitmiyor
ve hep böyledir sonsuzlaşıp çekilir köşesine olan biten. 
 
Elimde mecaz bir sözlük
gözyaşlarıma ithaf eden doğru kelimeyi bulmaya çalışıyorum.
 
Yılgınım söze dökmekten sesimi
sesim ki, kendi devrimini başlatıyor ağrılı vakitlere
yönüm senden başka bir yere uğramıyor
uğramıyorum kendime…
 
Anlamadığım dilden aralıksız sentez şarkılar dinliyorum.
 
Soğuk kalbime uğruyor
başladığım yere dönüyorum, bütün pişmanlıklarımın ortasına.
 
 
Kelimelerimi özenle seçiyorum
ağırlaşıyor zaman içimde sana doğru bir yol kısalıyor durmadan.
 
Her şeye rağmen buradasın bakamadığım tarafta
geceye benzeyen yokluğumda barınarak
hükümsüz olsa dahi
kendini ifade edemeyen şu halime anlam yükleyerek.
 
"Bilirsin, unutmak kendinden başlar ilkin"
sonra bütün hücrelerini kalbini çürütür
yağmalanmış ruhuna çekilir zaman
bu yüzden veda en ağır cümledir yeryüzünde…
 
Nasılsın?
İyiyim de, dünya dursun…
 
 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir