Susmasın Dudağımda Bir Şarkı Kal

AHMET AYDIN
Susmasın Dudağımda Bir Şarkı Kal
 
Buluttan çıkmış ak köpükler içinde
Bir küheylan soluyor tıknefes
Savurmamış çocukluğum yapışık yelesine
Hala koşuyor beni soluksuz binefes
 
Koyulduk birbirimizi aramaya
Sardık eteklerine dağların rengi olduk
İki can savrulduk oradan buraya
Acıda yitirdik, aşkta buluştuk
 
Susmasın dudağımda bir şarkı kal
Tutuştursun bir ucundan hayatı
Geceler ki kurşuni ağır bir metal
Daha, bu ateşi daha harlamalı
 
Gideceksen git bakamadan ardına
Bakma ne yaşadığına, ne taşıdığına
Tırman önün sıra uzanan basamaklara
Sırtında çuval dolusu kurutulmuş anılarla
 
Özenerek büyüttüm, öperek yeşerttim
Bahar örgüsüyle tenine karıştım
Yakasına aşkın mührünü bastım
Saldım turna sürüsüne kattım
 
Aşk ehli dokur duvarı
Kilimi, okşayarak halıyı
Nakşedilen yaralı bir ceylandır
Ya da sır vermeyen aşiret kızı
 
Kendime inşa ettiğim
Bir hapishanem var
Tek mahkûmu benim
Kaçmak için planlarım var
 
Gözlerine kaçacağım
Sır olup saklanacağım
Dudaklarını yakmak için
Bazı bazı akacağım…
 
 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir