Cennet Oyuncakları

SELAHATTİN YILDIZ
Cennet Oyuncakları
 
Susuyorum
kalbimi kanatıp arşı delerek
arzı endam ederek perdeler arkasında
yutuyorum adımlarımı
 
Öyle bir gece ki
beynim kelepçeler meyhanesinde
kelebeğin midesiyle kusuyorum zamanı
anne gel kurtar beni
kurtar bu zifir karanlık günlerden
 
Kün fe yekün
ol dedi oldu
sen kurtar beni olmuşluk treninden
 
Ayaklarım kanatırken kalbimi
tozları rüzgârlara katılıp
zeytin ağacı dibinde dinliyor solukları
 
Fe eyne tezhebun
nereye böyle
sana
 
Sana gelen yolda
gözler deve kuşu kumunda
her düştüğüm yerde
hıçkırarak ağlıyorum
ne zaman bir garip görsem
kalbimi takas edip
gırtlağımda düğümler topluyorum
 
Bir fotoğraf karesinde
Mescid-i Aksa’nın bahçesinde oynarken
ve oyuncaklarımla gülüşürken
yakalıyor beni bir kurşun
 
Allah seni kahretsin Şimon diye bağırıyor annem
sonra gök yarılıyor
 
Musevi çocukların eli uzanıyor oyuncaklarıma
annem oyuncaklarımı vermiyor
keşke verseydin oyuncaklarımı
bana cennette oyuncak çok anne
 
 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir