Aptalın Şiiri

SELAHATTİN YILDIZ
Aptalın Şiiri
 
Şiirim geldi sen gittin
Sen gittin yağmur da gitti
Sanki sözleşmiş gibisin mevsimlerle
Şanssızlığa bak otobüs de gitti
Ne yani yürü mü diyorsun
Ardımdaki kilometreler benzin yakmış gibi
Yürürüm be canın sökülsün
Saçının tellerinden telgraflar dökülsün
 
Meteoroloji gibisin maşallah
Hava kapalı yağmur yağacak diyorsun
Kalbimin düştüğünü göre göre
Düşerse yanar diyorsun
 
Gecekondu önünde oynayan çocuklara karışıp
İpteki çamaşırlara çöp adam çizip kaçarken
Sen görüp işte oydu diyorsun
İşte oydu kalbimin çizikcisi diyorsun
 
Hem ispiyoncu, hem öyküm takipçisi
Asker matarasındaki su gibisin
Özlenmiyorsun operasyonsuz gecelerde
Ne zaman bir pusuda susuz kalsam
Bayatlığın bilmem kaç günlük oluyor
 
Ne yani hava mı atıyorsun zamana
O sarı saçlar artık tüm kuaförlerde
Yeni renkli lensler peydah olmuş piç gibi
Sen hala muhacir kızı rolünde
Kırmızı başlıklı kız gibisin
Aptal ve cesur
 
Ama ben babaannenin suretinde ayı değilim
Olmayı da istemezdim
Etin sert ve benim dişlerim yok
Varsın herkes keyfinde âleminde olsun
Ben yarı aç yarı tok pideci önünde meczup
Hadi bari biraz balık getir
Şarap yerine şalgam açalım
 
Gülme
Bizdeki keyif de ancak bu kadar
Herkese kör olsa da bizi hep görür radar
Şiirimde imge çok, kazanın tutmuş dibi
Sırtında yük taşıyor
Sahipsiz eşek gibi
İsmihan’a okuduğumda bana titreksin dedi
O kendini melek sanıyor ama bildiğin kedi
 
 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir