Özlemler Büyüttüğüm Şehrimsin Niksar

SÜNDÜS ARSLAN AKÇA
Özlemler Büyüttüğüm Şehrimsin Niksar
 
Ah nerenden başlasam ve anlatsam seni ben
Yeşilinle, alınla her köşen ayrı desen
Ilık ılık içime güleç yüzüyle esen
Kederi unuttuğum şehrimsin sen ey Niksar
 
Dönüp baksam seninle geçirdiğim zamana
Yüreğim ter döküyor, dönüyorum ummana
Ömrümü adamışım sığındığım limana
Nice dilek tuttuğum şehrimsin sen ey Niksar
 
Bazen Ulu Cami'ydim bazen Kırkkız'dan biri
Bazen yedi iklimle, ölenler kalkar diri
Kelamın membaında şifa sunar zehiri
İlhamı öğüttüğüm, şehrimsin sen ey Niksar
 
Gurbetin en koyusu sende aldı demini
Bazen içli bir ezgi bozuyordu yemini
Bir çift ela göz ile hazırladım zemini
Gönlümü avuttuğum şehrimsin sen ey Niksar
 
Hem gider hem ağlarım deyip koyuldum yola
Aşkla hüzün bir olup dolaştılar kol kola
Dönüp dedim o yâre gün ola harman ola
Sılayı uyuttuğum şehrimsin sen ey Niksar
 
Fırat’ın kızıydım ben Yeşilırmak’ta gelin
Olmasın artık bana hasret yüklü engelin
Yağmurla belediğim derdimi sorup, gelin
Özlemler büyüttüğüm şehrimsin sen ey Niksar
 
 
 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir