blank

Destan-ı Ömrüm

blank

MEHMET BAŞ
Destan-ı Ömrüm
 
Dirildi can buldu Rabbin emrinde
Yaşardı bir vakit kendi halinde
Yürüdü durmadan kader selinde
Vakitsiz bitecek destan-ı ömrüm
 
Korkular kepenek dağlarsa sürü
Kuzu ol kalbimin peşinden yürü
Duyurma sağırı gördürme körü
Canını satacak destan-ı ömrüm
 
Bulutlar terazi gökyüzü kantar
Sevdanın ateşi kalbimi tartar
Bu dertler gönlüme yeter de artar
Dağları tartacak destan-ı ömrüm
 
İlmek ilmek doku aşkla kalbimi
Bir tabip değilsen sorma halimi
Sükûtun makası kesti dilimi
Kuş olup ötecek destan-ı ömrüm
 
Bir bitmez rüyada kalırken naçar
Azrail ansızın perdeyi açar
Gün gelir Mecnun’lar Leyla’dan kaçar
Kaybolup yitecek destan-ı ömrüm
 
Ateşe düşenler aleve döner
Kül olmuş dağların ateşi söner
Atılan her kurşun kendine döner
Yanıp da tütecek destan-ı ömrüm
 
Mahşeri soluklar kaderi yaşar
Kendi denizinde kendinden taşar
Simsiyah saçına düşerken aklar
Ansızın gidecek destan-ı ömrüm
 
 

 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir