Asanatlar "şiirden sinemaya" 
HAYRETTİN TAYLAN
Çığrışıyor Hilalimiz
hüznümüz, seksen milyonun hem yüzü hem özüdür
özümüze bakmak için bin yıldır çığrışan hilalimizdir
nur pınarından akan sözümüzde durulanan istiklâlimizdir
keder coğrafyasında yüreklerde süzülen istikbalimizdir
ağıtları gülümseyerek yeşeren Çanakkale’nin güneşidir bağrımız
bin yıldır yetmiş dilde okunan elifin doğruluk meşalesidir çağrımız
her karışta bir yiğidini feda eden ana/doludur ocağımız
kardeşliğin filiz, birliğin meyve, yardımlaşmanın azizliğidir yâdımız
korkma ! kanadını beyaz güvercinler taşıyor düşmezsin
korkma ! bahara duruyor, hüzünlerin, yarınların, sabrın
korkma ! kalbiniz hak diye vuruyor yunusların denizine
korkma ! yarınlarınız mavi, nemli gözlerimiz yeşil, geleceğiniz hilal
insanın yüzü topraktır, çeker biliyoruz ey hilal yolcuları
rahmet bürünen anadolu’da yiğitler, şehitler tükenmez ağlama
fatih’in, selahattin’in, eyyüb’ün, akif’in gönül coğrafyasıyız ağlama
emziği yaralı dersler arasında kalmış binlerce şehidin gönül özüyüz ağlama
bin yıldır gözlerimiz yağmur gelini olsa da istiklâlimiz hep okunacak ağlama
