blank

Turuncu Bahardayım

LEYLA KARATAŞ Turuncu Bahardayım

LEYLA KARATAŞ
Turuncu Bahardayım
 
Uyurum gülüşüne dedi adam
Saçımın telindeki kuş
Kadınım…
Sustuk
 
Tülden öpüşüne kandığım çiçek yanında su
Kirpiklerimdeki uyku
Titrek mavi ateşim
Yangınım
 
Kuşlar göçtü memleketimden
Yitirdik mi sesi
Sular bir garip yeşil
Yokluğun aklımda
Bir de babam
en arsızından rüzgâr daldı odama
Güzüme açık canımdan
Özlemim
 
Aşkı örttü lacivert
Duruldu ay kucağında
Bir başka mavi oldu sabah            
Döküldüm
Bekleyen çocuklarıma
 
En yalnız ağaç nerde
Sustuk
Sustalısını kaybeden öfken sığındı perdelerine
Bekleşir dilde bal
Dalımda ıhlamur tabağımda aşk…
Turuncu bahardayım
 
Meftunum gülüşüne
Saçımın telindeki dokunuş…
 
 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir