Asanatlar "şiirden sinemaya" 
İLKNUR İŞCAN KAYA
Ben Bir Öğretmenim
Ben bir öğretmenim
Güller kadar saf gülüşüm
Arı ırmaklar kadar temiz
Arşı aşar merhametim
Yoğrulurum evlatlarımın sevgisiyle
Daima…
Ben bir öğretmenim
Çiçek bahçelerine benzer yüreğim
Yıkanmış taze çayırlara
El değmemiş uzak ufuklara
Ruhum ılık esen rüzgârlara akar
Ellerime doğar gencecik filizler
Ben bir öğretmenim
Kır çiçeklerinin şarkılarına
En çok eşlik eden benim
Hüzünlerine en çok ortak olan yine ben
Gözeten, koruyan, saran…
En çok ben…
Sezdirmeden yürüyen dar sokaklarda
Ben bir öğretmenim
Dalgalardan daha dalga
Zirvelerden daha zirve
Zorlamam kilitli kapıları
Güzellikle açıldığını düşlerim hep
Ben bir öğretmenim
Bin öğretmen
Pamuktan daha pamuk
Bahar coşkusuyla taşan su misali
Berrak, pak
Değmemiş dimağı kire ise
Ufkun masmavi derinliklerinden
Ayna tutan yeryüzüne
Ben bir öğretmenim
Sonsuza kadar öğretmen…
Güneşten daha güneş
Ayla Öğretmen…
Işık halesiyim ben
Bembeyaz bir sayfayım…
Aydınlığım ışığım semada
Biliyorum unutulmayacağım
Hiçbir zaman.
Çünkü her öğretmen bir Ayla
Her öğreten yine ben…
