KADİR ÜNAL
Ayağıma Dolanan Yokuş
vakit akşama yakındı ve telaşlıydım
gelip ayağıma dolandı o yokuş
gölgeliydi yüzler kimseyi seçemiyordum
büyük saatin altında durduğunda o kuş
iki iri göz o efsunlu ses değiştirdi yolumu
ve hiç kimseninkine benzemeyen o gülüş
aldı götürdü göksuya karıştım küllere
su yorumcusu ıslak ve o büyük susuş
ben kendimi sana bıraktım artık
unuttum geçmişi haydi sen konuş
kızarsın diye başlamıyorum cigaraya
bir gün er geç gelecek o altın vuruş
ben sana rubai söylerim istersen
hep sabit kalsın o nisanımsı duyuş
sevdamsın sen benim denizimsin
seni sevmek rüyalarımın diriliği olmuş
deniz aşinamdır pek çok severim onu
ayağıma dolanıp durma ey yokuş
onun yanı kurtarılmış bölgemdir benim
bunu bilir bunu söyler kurt kuş
Asanatlar "şiirden sinemaya" 
