Zeynebî Arayış

İSMAİL GİRAY Zeynebî Arayış

İSMAİL GİRAY
Zeynebî Arayış
 
(zeynebî arayışların ruhu sarınca acısı
ağır olur felçli doğumların sancısı)
 
yürümediğim kaldırım taşları müstesna
her durağın son yolcusu olarak
bindiğim otobüs pencerelerinden
seni görebilmenin umuduyla baktığım
yarı yırtılmış insan suretlerinde
senden bir çizgi veya senden kalma
bir yoksunluk belirtisi göremedim
 
seni bulmak için okuduğum
tozlu rafların kalın kitaplarında saklı
yarı umutsuz aşk şiirleri
anlatamadı seni bana
sana adanmış nefti şiirler
uyak olmadı hislerime
dindirmedi yangınımı bu yağmurlar
ıslandığım gökyüzü altına sığmayan hayallerim
gözlerinin değdiği yerlerde eridi birer birer
 
Safa ile Merve arasında
su diye ağlayan bir çocuğun
iniltileriyle uyandımsa da geceleri
şairliğimin harf harf eridiği
gözlerindeki ilahi sağnak
boşalmadı gönlümün çölüne
ucu sonu gelmeyen ağır sancılar
götürmedi beni sana
 
ne zaman sana yönelsem
bakışlarının değdiği her adımda
ölümü hatırladım
ömrüm takıldı ayaklarıma
hüccetimi yitirdim
 
kitaplar bilgisiz sokaklar bomboş
insanlar seni hiç tanımamış
ve sanki ben hiç yaşamamışım
görmeden önce
bir gün dönümünü anı(t)laştırıp
kaybolan gözlerini
 
(zeynebî arayışların ruhu sarınca acısı
ağır olur felçli doğumların sancısı)
Zeynebî Arayış
 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir