İLKNUR İŞCAN KAYA
Gelince
Üşüdü gül bağları
Bıraktı misk kokmayı
Hasret koydu adını
Yalnız ağaçların yoluna çit çeken
Gazelini savurdu ayakları
Kalbine kondu küçücük bir kuş
Mavi gagasında bir mektup
Sürmesi altın kalbi yakut
Pırıltı süzülen satırlara
Güvercinler kondu…
Alem yoğuştu sevgisiyle
Pınarlar aktı gök denizden yeryüzüne
Gel’ince ince filizlere
Sardunyalara
Kucaklaştı sükutla
Son anda…
Asanatlar "şiirden sinemaya" 
