Göl ve Atlas

YAŞAR BEDRİ
Göl ve Atlas
 
perilerin düşleri sarkıyor tülden geceye
 
beni şaşırtıyor göldeki redifler! söz’ü göle ser
de akşam dışarda kalsın gene… göl serin!
aynada boğulmada akşam! akranındı senin
 
tuzu, suyu ve rüzgârı öğüten değirmenler.
 
rüzgâr dindi… yüzünde boya tozları ile akşam
dışarıda bekliyor. saksıda serpelenen gökyüzü
müsün a gönül? sensiz şarabın tadı yok!..
 
nâr’dır ney’dir gölde yanan mahyânın adı!..
 
melekler dokunmuş göle…  ham demiri
ayna yapsın perilerin gülüşü. örtünü bürün!
aynada boğulan maske gülümsesin! gölün;
 
yalnızlığında cam kesiliyor sizden biri…
 
beni hep şaşırtsa da göldeki ayna. senin,
silinmiş yüzünmüş levha, sensin o kayıp ada
âh, bozuldu göldeki redifler!.. kum serin!
 
sarılıyor yarası çarmıhtan indirilen gecenin…
 
düşlerim sarkıyor geceye. ‘köl’miydi adın?
kodlansın atlasa mühür. hiç’tir orda  lâ-Bedri!..
orda cebel’in,  Sinâ’nın,  zey-tîn’in sessizliği
 
neydi mahreci göldeki mahyânın?
 
 

BIR YORUM YAZIN

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir