Etiket Arşivleri: Mehmet Çoban

MEHMET ÇOBAN Yekpârem   Sevda biriktirdim sensizlikte, hasret bezeli Senden ayrı her saniyem mahkumluğum Dağlar gibi özlemlerim dört duvar Sana yazdığım ne varsa unuttuğum Anlatmıyor beni artık anlattığım kadar.   Biriken sevdam, vaslına ermek ümidim Zemheriden …

MEHMET ÇOBAN Kar ve Gül   Kar düşer sessizce toprağa Beyaz bir örtü gibi. Hatıra her bir tanesi Yumuşak acısı geçmişin her nefesi.   Ve sen… Bir gül açarsın o beyazın içinde Kırmızı, cesur ve narin …

MEHMET ÇOBAN Zühre Yıldızım   Nefesini bıraktığın yerler matemdir bana Sana yenildim gittiğin günden bu yana. Özlemine tutsak hasretim ayak izlerinde. Yükledim avuçlarıma kokunu baharlardayım…   Saramadığım sarılışlarımdan yorgun kollarım Bıraktım gözlerimde bakışlarını, hedefinde her yanım. …

MEHMET ÇOBAN Hoş Geldin   Doydum siyah gecelerin kokulu yalnızlığına, Sensiz korkuyla geçerdi her saniye, Gülden ışıklarla gönül yurduna hoş geldin, Beyaz güllerle bezenmiş yaseminim, Hoş geldin güneşim.   Sende soluyan nefesidir çiçeklerin, Göğsünde gülkurusu akşamların, …

MEHMET ÇOBAN Ben Sana Muhacir   Ey Yâr, ben sana muhacir… Her adımım uzaklardan gelir, her nefesim senin özünden doğar. Benim sürgünlüğüm, kalbinde eriyen bir feryadın yankısıdır. Ve o feryat, kopuşla dönüşün aynı aynada buluştuğu bir …

MEHMET ÇOBAN Sessiz Melodi   Yazmak, sadece kelimeleri kâğıda dökmek değildir; yazmak, ruhun derinliklerini sezmek, anlamı duymak ve zamanı durduran bir ritmi yakalayabilmektir.   Daha da ötesi, yazdırabilmek bir lütuftur; çünkü bazen kelimeler, kendi iradelerinden bağımsız …

MEHMET ÇOBAN İnsanın Kopuşu   İnsanlık, varoluşunun kaynağıyla arasındaki bağı zayıflattığı ölçüde, kendi kendine yabancılaştı. Yaratıcısıyla kurduğu ilahi irtibatı unuttukça, hakikatin merkezinden uzaklaştı; yerini kendi aklını ve iradesini koydu. Fakat insan aklı, kendisini mutlaklaştırdığında hem kendi …

MEHMET ÇOBAN Sessiz Bir Direniş   Ey yâr Söz dinlemiyor ne ruhum Ne bedenim Yorgun dünyanın yükü Yüreğimde işte, sessiz ve derin   Gecenin karanlığı sarmış dört bir yanımı Adım adım sürükleniyorum boşlukta Düşlerim kırık cam …

MEHMET ÇOBAN Can Özüm   Bakışın öyle içten, öyle güzel ki gülüşün Çivilenmiş hafızama sökülmez. Güneş mahzun olur tebessümün ardından Yıldızlar söner ve mehtap söylemez. Sen cansın, cana can katanım Can bulduğum, can özüm, canım İçimde, …

MEHMET ÇOBAN Seni Özlemek   Güneşe hasret kar çiçeği seni özlemek Bahara hasret kalmak zemheride Gündüz bilmek geceyi, ölmeden ölmek Hiçbir şeyi bırakamamak geride…   Neş’eyle gark olmak fezaya Unutmak hüzünleri Huzur bulmak sözlerinde Gözlerinde kaybolmak …