Asanatlar "şiirden sinemaya" 
HÜSEYİN KAYA
İki Hâlimiz
Hiç kimse üzülmesin,
Hiçbir gözyaşı yere düşmesin,
Herkes doysun istersin.
Bir lokma ekmekte
Bütün insanlığı düşünürsün.
İşte güzel insan,
Bu hâlinle sen buralı değilsin.
Zamanın kıyısından taşar,
Ömrünün sınırlarını aşarsın.
Hep var olacaksın.
İşte sen yine,
Herkesten önce sevilmek,
Bir an evvel karnını doyurmak istersin.
Bir lokma ekmeğe,
Bir sıcak bakışa muhtaçsın.
İşte dostum, güzel insan,
Bu tarafınla sen buralısın.
Toprağın, zamanın,
Dünya hayatının içerisindesin.
Ve bir gün,
Belki bir lokma yemediğin için,
Belki de bir ömür
İçine attığın kederden
Öleceksin.
Ah güzel insan!
Ne göğe bütünüyle aitsin
Ne de toprağa yabancısın.
İşte bütün mesele,
Sonsuzluğa uzanan yanınla
Toprağa tutunan yanını
Bir ömürde buluşturabilmek.
Bu iki hâlinle
Yaşamayı bileceksin.
