Etiket Arşivleri: Mehmet Çoban

MEHMET ÇOBAN Kelimelerin Kıyısında   Bazen insan, kelimelerin kıyısında kendi yorgunluğunu dinler sessizce… Sözler çekilir içinden birer birer, kalp, harflerden arınmış bir geceye döner. Ve o geceye denir ki: Karanlık, yokluk değildir; sadece nurun henüz isim …

MEHMET ÇOBAN Aşk… II   Çiçekler açtırır gönüllerde sevda yumağı, Çiğ düşer gonca güle muhabbet bağında, Harlar ateşleri gözlerindeki ateş, Hasretinin yürek sızısıyla yağmurda.   En mahrem derinliklerde oyuk oyuk iliklerde, Hissetmek nefesini gülde gülşende, Doya …

MEHMET ÇOBAN Aşk… 1   Ateş gecesinden aşkı sormuştun aşk meleğim, Sana susamaktı aşk, su içmekti pınarından. Susup kokunu hissetmekti aşk, aşk susamaktı, Yangınlarda tutuşarak yanmaktı aşk.   Denizine dalmaktı, kaybolmaktı sende, Aşk bahardı, vurgun yemekti …

MEHMET ÇOBAN Bırakma Beni   Üşürüm sensiz, ne olur bırakma beni, Her atışında sen diyor yorgun yüreğim. Vazgeçmem sırılsıklamım sevginle, Kimsesiz kalır gidersen eğer, ellerim.   Sakladım senden habersiz avuçlarımda, Kutsal bir emanet gibi kokunu. Her …

MEHMET ÇOBAN Seni Sana Yazdım   I.   Bütün saniyelerinde zamanın, Sensiz seninle büyüttüm özlemlerimi. Her yürek atışında bir bir, Sen diye bu vaktinde seherin.   Bu gece seni sana yazdım sevdiğim, Göğsünde bıraktım şimdi lâl …

MEHMET ÇOBAN İçte Kalanlar   İnsanın içinde sakladığı şeyler vardır; kimse bilmez ama hayat onunla yön bulur. Çünkü insanın içi, görünmeyen bir kader defteridir.   Bir bakışı vardır insanın… Dil söylemeden hüküm verir, kalp fark etmeden …

MEHMET ÇOBAN Bir Ben Sevdim   Hayatım, umutlarım, hasretin Yaprağı, dalı özlemlerimin. Gönlümün tutunduğu gül dalı bedenin. Rüzgârların dokunduğu saçının her teline, Bir türkü gibi okunur hasretle. Hisset vuslat serinliğimi düşlerinde.   Dokununca suya, toprağa basınca, …

MEHMET ÇOBAN Yüreğe Düşen Işık   Sevgi… Duyulmayan bir fısıltı gibi gelir önce… Bir bakışın ucunda saklanır, bir susuşun derinliğinde büyür.   Her söz, her cümle onu taşıyamaz; her el, her omuz onu tutamaz. Gösterişte değil, …

MEHMET ÇOBAN Şehrin Ruhu İnsanın Yazgısı   Şehir, insanın yeryüzüne düşürdüğü uzun bir iç monologdur; bitmeyen, noktasını koyamadığı bir cümle gibi uzar zamanın içinde. Taşta, seste, gölgede ve kalabalıkta yankılanan bu monolog, insanın kendine anlattığı hikâyeden …

MEHMET ÇOBAN Ben Yandım   Mevlâna benden öğrendi aşkı, Şems'te benim ateşimden yandı. Ben aşkın ta kendisiyim ey kalp, Göğsümdeki ateşle aşk yandı.   Hallâc sırrı dara fısıldadı, “Enel Hak” diye göğe uzandı. Mansur çağlar benim …