Asanatlar "şiirden sinemaya" 
MERAL YAĞMUR
Seninle Var, Sensiz Yok
Şefkatten mahrum gönlüm hangi kapıya varayım,
Yâr diye yandığım yerde ben derdimle kalayım.
Sana varmak duadır, senden dönmek ölüm bana,
Bakışınla can olur, yokluğun zehirdir câna.
Ne taht isterim senden, ne de cihanın serveti,
Ömür boyu yanında, yeter sohbetin lezzeti.
Ey gönül, sabretme, sabrın da bir nihayeti var,
Aşk ateşse eğer, ateşin de kıyameti var.
Ömrün her durağında izini arar bu gönül,
Sensiz geçen mevsimlerde biraz daha solar gül.
Gönlümde senden gayrıya açılmaz hiçbir kapı,
Sen yoksan hangi teselli dindirir bu azabı?
Bir akşam düşse gölgende kapı eşiğine nur,
Sessiz bütün geceler ardından sabaha durur.
Zikrettikçe adını yâr, titrer zihnimde bu cihan,
Tek sana emanetim, gerisi bir kuru yalan.
Koynunda saklı gecede binlerce yarım niyaz,
Seninle bahar olur güzüm, sensiz ömür ayaz.
Ey yâr, bir kelâm yeter, susturmak için bu âhı,
Bir nefesin bağışlar bana kaybolan sabahı.
