Asanatlar "şiirden sinemaya" 
EMİNE CUMA
Bal Sandık Zehir Çıktı
İnsanın her zaman anlatmak istediğini ifade etmesi kolay olmuyor maalesef. Hiç yoktan yanlış anlaşılmak veya durup dururken kalp kırmak söz konusu olabiliyor bazen. Anlatılan ve anlaşılanın niyetlere göre değişmesi de mümkün kimi zaman. Ancak bu, bazı şeylerin yumuşatılabileceği anlamına gelmemeli. Hele de dinimizin kaideleri, emrettikleri ve nehyettikleri hususunda… Her şeyin bir sınırı olduğu gibi hoşgörünün de bir sınırı vardır muhakkak.
Dinimiz sevgi dinidir ama bu, “Sadece sevelim gerisi önemli değil” anlamına gelmez. Ahkâm ve ameller önemsiz gösterilemez, bağlamından kopartılamaz. Ve bir mümin öncelikle Rabbi buyurduğu için ibadet eder. O emrettiği için de sakınır. Şüphesiz kimse kusursuz değildir. Yanlışı, günahı da olabilir ancak bu tamamen kişiyi bağlar. Bu, başka bir yazının konusu olabilir belki ama asıl anlatmak istediğim mevzu başka. Biz yine gelelim dinimizin anlatımı konusuna.
Son zamanlarda sosyal medyada, İslâm’a dair soru ve cevapların sunulduğu animasyon videolarına rastlar oldum. Sizler de karşılaşmışsınızdır muhakkak. Hatta şöyle bir şey yaşadım. Geçen gün bir işle uğraşıyordum, yanımdaki kişi bir video açtı. Ben de bir yandan işimi yapıp bir yandan dinlemeye başladım. Tertemiz ifadelerle, herkesin anlayabileceği şekilde giriş yapıldı videoya. Ardından Arapça olarak okunan âyet ve hadislerle konu pekiştirildi, “Biz bu işi biliyoruz imajı” çizildi. Daha sonra durup dururken izleyenlerin belki de aklına gelmeyecek sorular sorularak konu detaylandırılıyormuş gibi genişletildi. Elimdeki işi bırakıp dikkat kesildim. Ardından da “Aman canım öyle de olur böyle de” manasına gelebilecek bir cevapla konu kapatıldı. Yanımda izleyen kişi “Ne güzel anlatmış” dedi. Ama bir dakika o iş öyle olmadı!
İslâm Hukuku’na dair sınırlar, çerçeveler böyle kafamıza göre değiştirilemez. Hele de yumuşatılarak aslından uzaklaştırılamaz. Helal ve haram bellidir, neyse odur! Şüpheli olana da nasıl yaklaşılacağı malumunuzdur. Kimse âyetin ve hadisin önüne geçemez. Birileri kabul etsin diye böyle bir tavır sergilenemez, ki dinlediğim videoda bilinçli bir kafa karıştırma ve yumuşatma söz konusuydu.
Sonra aklıma bu New Age akımlar geldi. Maneviyat, sevgi, kendimizi sevme, akışta kalma, döngüyü kırma vs. ifadelerin geçtiği ve İslâmî gibi duran hesaplar… Hatta mânevi danışman olduğunu söyleyen bir hesapta yoga yapan bir tesettürlü kadın görseline şahit oldum birkaç ay önce.
Ara ara durup bir düşünmemiz gerekmez mi? Şu soruları soralım kendimize: Ben ne izledim? Amaç neydi? Ne işime yaradı?
Ayrıca karma, yoga vb. şeyler ile dinimizin şiarları nasıl oluyor da birlikte resmedilebiliyor? Merak edenler bu terimlerin hangi dinin ritüeli olduğunu araştırıp öğrenebilir. Bilgiye ulaşmak o kadar kolay ki günümüzde. Ancak emin olun birçoğunun amacı artık bilmek ve öğrenmek değil. Keyifli vakit geçirmek… Ve düşmanın da silahı değişiveriyor bu noktada. Artık bir anda, keskin cümlelerle inkâr edilerek vakit kaybedilmiyor; “Şüphelendirmeden algı oluşturularak” üç beş doğrunun yanında yalan yanlış bilgiler servis ediliyor.
Birisi size altın tabakta zehir sunsa yemezsiniz ama zehri o tabaktaki bala katsa haberiniz dahi olmaz. İşte burada odaklanmamız gereken kısım tabakta sunulan şey değil. Getiren kim, neden ve nasıl getirdi, sunarken ne söyledi?
