MEHMET ÇOBAN
Alışamadım
Alışamadım içimden taşan sızılara
Adım adım büyüyen yokluğuna
Yarım kalmış şiirlere, söylenmemiş türkülere
Tamamlanmamış şarkılara alışamadım.
Sensizken bile seni anlatan suskun sözlerin
Ateşleri yakan kurşun gözlerin
Yakar yüreğimi zamansız gidişin
Yüreğimden taşan iniltilere alışamadım.
Geceler sensiz hüzne boyandı
Ayrılığın elem dolu, kederli ıstıraplı
Yalnızlık boğar beni sıkar boğazımı
Mahzun kalmış hayallerime alışamadım.
Ben öksüz, yetimim, ben kimsesiz şehir
Seni çok özlüyorum, hasret içimde nehir
Soldu gülümsemelerim kayboldu bir bir
Dudaklarımda yokluğuna alışamadım.
Asanatlar "şiirden sinemaya" 
