Etiket Arşivleri: Yılmaz Ekinci

YILMAZ EKİNCİ Davulgalar Sarardığında Gel   1 Geceydi / karanlıktı Suda yüzen bir yapraktı Gözleri bir ceylandı Bir ışık düştü ansızın Simi adasına                Deniz yarıldı sular ikiye bölündü Bir çift gül açtı yüreğimde Sonra sustum …

YILMAZ EKİNCİ Gülün Kokusu Sinmiş Fotoğraflara   Gülün kokusu sinmiş fotoğraflara Dağların ardında bir gülümsemen var Şimdi yangın çıkarır Gölgen vurmuş odama  Meçhul bir rüzgâr perdemi aralar İçimde binbir düşünce  Ve yol boyunca Yüzüme vuran bir …

YILMAZ EKİNCİ Senden Gitmek Ölüm Kalmak Haram Bana   Naif ve kırılgandım İçimde titreşen bir ses ile büyüdüm Komşunun bostanında karpuz aşıran çocukları gördüm Tutamadım kendimi İsrafil’in Sur’undan seslendim Durun ey ahali! İntihal edilen bu hayat …

YILMAZ EKİNCİ Şehrin Kapısında   Darius’in konakladığı bu Daraheni höyüğünde Tam sekiz yıl, doksanaltı ay, ikibindokuzyüz gün bekledim Bekledim uzaklarda atlılar beni alıp götürsün diye Çığlığım kimseleri yardıma çağıracak kadar güçlü değildi Defineciler, müteahhitler ve devletlüler …

YILMAZ EKİNCİ Narlar Çiçek Açtığında Bir Çift Gül Düştü Yüreğime   1 Rüzgâr ve sessizlik karları savurdu Toprak göründü su yürüdü Günler ve aylar aktı Vardım seyrettim Kızıla çalan renkte Narlar çiçek açtığında Bir çift gül …

YILMAZ EKİNCİ Sarı Sayfalarda   Adına şiirler, gazeller yazdım Bir göçebe rüzgârı gibi Dağları, ırmakları ve şehirleri aşarak Nasıl zor geldim sana bir bilsen Ve şimdi ayrılığın dilinde türküler söylüyorsun Ahh şimdi nasıl zor gitmek senden. …

YILMAZ EKİNCİ Çağrın Sinemde Bir Mağma   Gördüm ve yaşadım Ne devler eskisi kadar büyük ve heybetli Ne cüceler eskisi kadar küçük ve sevimli Ve ben şimdi kırklı yaşlarda İçimdeki film şeridi koptu Ve yeniden başladım …

YILMAZ EKİNCİ Işığın Doğduğu Topraklarda   Kardan kar’a yürüdün Bir serçe gibi ürkerek gittin Gül ve külden türküler söyledin Gelişin bahardı gidişin kıştı Ve steplerde yaşlı bir bilge seslendi Bütün hikayeler iki şekilde başlar; “Ya bir …

YILMAZ EKİNCİ Benden İçeri Aşktan Öte   Uzun gecelerin hüküm sürdüğü bir mevsimde Bir sabah ışığıyla kırıldı yüreğimde sakladığım ismin Telefon tellerinde dudaklarımda dökülen son bir ıslık oldu Güneş doğmasını bilmedi ay kendisinden utandı Benden içeri …

YILMAZ EKİNCİ Sözün Sarardığı Mevsimlerden Geldim   On dördünde gördü Haydarpaşa garında denizi Küçük elleri sabahın alacasında zerdali taşırdı şehre Katığında tulumpeyniri ve ekmek Yüzünde bir sır parçası Dokunsan Kanadı kırık bir serçe idi Uçurumun kenarında …