MEHMET ÇOBAN
Hasret Kokan Yâr
Ey hasret kokan yâr…!
Adın yâdıma düşünce başlar hasretin,
Bu şehirle baş başa sensiz yalnızım.
Bir kokun sarar sıcaklığınla, bir de özlemin,
Üşür temmuzda bedenim yoksun sen,
Büyür sancılarım, ellerini arar ellerim…
Ey hasret kokan yâr…!
Bir şarkı çınlar kulaklarımda,
Yâr diye bir türküsün dudaklarımda,
Hiç duymaz, gel dersin gelmez yâr uzaklarda,
Süzülürken gözyaşlarım yanaklarıma,
Bir daha büyür hasretim bir daha…
Ey hasret kokan yâr…!
Bir sigara, sonra bir tane daha yakarsın,
Çekersin içine tüm özlemleri yanarsın,
Kapatır gözlerini düşlerde aşkı ararsın,
Hasreti yükler yıldızlara gökyüzünde ağlarsın,
Ey hasret kokan yâr…!
Dinmez acıları gönlünün her yanı sızlar,
Yüreğinin en derin yerleri sancılar,
Beklersin bir daha uzar gider yollar,
Haykırmak istersin avaz avaz isyanlar,
Hicran değer vuslatına özlemler başlar,
Ey hasret kokan yâr…!
Asanatlar "şiirden sinemaya" 
