Etiket Arşivleri: Necati Sarıca

NECATİ SARICA Mahallemin İnsanları 5 |ÖYKÜ|   Salaman baba Londra'nın sokaklarında gezinirken ekmeği yay gibi gergin bulmuştu ve Paris'in en büyük hilesiydi ekmek mağripli çocuklara. Doğusu hep tütün sarısıydı, Batısında kelebeklerin kanat vuruşlarını bile vuruyorlardı siyah …

NECATİ SARICA Mahallemin İnsanları 4 |ÖYKÜ|   Seneler sonrasına bir randevuymuş sanki benim bu mahalleye gelişim, daha önemsiz bir figür olmak için, uçarken vurulmuş kuşlarla seher dallarından dökülüşün feryadı içimde. Gözlerimi her yerde gezdirdim kirli ve yaralı …

NECATİ SARICA Mahallemin İnsanları 3 |ÖYKÜ|   Fonda MFÖ “ele güne karşı yapayalnız”.  Herkes birbirine tezgâhlarda solan çiçek burada… Manayı kelimenin kalbine indiren Rabbe şükürler ile… Kendi külümden yatağımda yürüdüğüm aynalarda yüzümü ararken kendimi tanıyamadığım. Ben …

NECATİ SARICA Mahallemin İnsanları 2 |ÖYKÜ|   Kalbi küt küt atıyordu Kontes’in, son kovaladığı çöp toplayıcı aileye saldığı korkunun verdiği zafer duygusuyla. Yancısı ve yardakçısı olan Gece ile birlikte kazandıkları yeni zaferle çarşı korunmuştu. Çarşının kimi …

NECATİ SARICA Mahallemin İnsanları 1 |ÖYKÜ|   Şiir bu olsa gerek; radyodan istekler gibi beklediğimiz bir sesin hiç gelmediği. Otomobillerini iten insanlar topluluğuna nazire olsun diye parkın içinden geçiyorum. Mahalleye geldiğimde boyumcaydı ağaçlar dallarına kıyamadığım. Sonrasında, …

NECATİ SARICA Seneler Sonrasına Bir Randevu     Üzgün ve yorgun uyudun içten içe uyandın mı ve belki de hepsinde birbirimize yankısından her günün her anını gördün mü kör bir gravürün gözlerinden bir adımının daha ötesine …

NECATİ SARICA Bir Başımayım Ötesi Yok   Rahme düşen toprak bir yarasına çiçek verirken ruhumun taşlara yakıştığı varlık için ölüm ölüm için varlık arasında basit bir geçiş yolu bulabilirdik belki de ölüm insanın aynasıdır dediğime manayı …

NECATİ SARICA Yoksa Yaşadığım   Sabır taşına bir kaç kederi daha Yanımda taşımak için Sonuna sönmüş bu rüyanın Kendi rüyamın yalnızı   Olmaz sandığım böylesine yaşamak Kirli ve yaralı bir makyajın altında kaldığım Dostları daha yalanmış …

NECATİ SARICA Kendi Külümden Yatağımda   Kaşı kemandı demeyin benim öldüğüme dilimin sönmediği öldüğümü söylemeye deli demeyin kimsenin bilmediği söylediğimi sözüm uçar kalır sandığım sandığımda dertlerim, öyle garip yaralıyım bir başıma yandığımla kendi külümden yatağımda kurumuş …

NECATİ SARICA Yürüdüğüm Aynalarda Yüzüm Yok   Birinin yakınından bakması gerek hayata birinin uyumaması sanki çok aklımın bir kenarından öpülmek için denizi balkonunda yitirdiğim evlerin boş odalarını takvimlerle uyumsuz adımlarla bildiğim yürüdüğüm aynalarda yüzüm yok sanki …