Etiket Arşivleri: Hüseyin Kaya

HÜSEYİN KAYA Aynı Güneşin Altında   Şimdi şu Güneşin sahibi Tanrı! Her sabah doğarken İsrail’i, İran’ı, Amerika’yı Ve adı konmamış bütün ülkeleri Aynı ışıkla uyandıran Tanrı.   Güneşin ışığında pasaport yoktur, Sınır telleri yoktur, Hiçbir ordunun …

HÜSEYİN KAYA Savaşın Eşiğinde İnsan   Savaştan kaçmak Ya da bir zulmün önüne geçmek— İşte insanın sınavı.   Korkutur beni ürperirim böyle zamanlardan Ya korkup geri çekilirsem, Ya isteksiz kalırsam Nasıl bakarım kendi yüzüme? Ve nasıl …

HÜSEYİN KAYA Şefkat Önce Kendime   İnsan önce tartar kendini, Bir terazinin iki kefesi gibi: Bir kefede iyilikler Bir kefede kötülük.   Sanır ki Tanrı Hesap bilen bir tüccardır.   Oysa Bağışın kendisidir O.   Uzun …

HÜSEYİN KAYA Geciken Adalet   Bir mahkeme kapısıdır insan, içinde titreyen bir kalp, dışında taş gibi bir devlet.   Dosyalar konuşur çoğu zaman, insan susar; çünkü bazen kelimelerin bile eşit tartılmadığı teraziler vardır.   Güçlü olanın …

HÜSEYİN KAYA Yeni Kıta   Bir bakmışsın, eski hikâyeler denizinde yüzüyoruz, çocukluğun sularında, unutulmuş şarkıların dalgalarında.   Yorgun gemiler geçiyor önümüzden, her biri bir hatıranın yükünü taşıyor, ama biz, bir kıta düşü bulmuşuz içimizde.   Ansızın, …

HÜSEYİN KAYA Kim Konuşur Şiirde   Ben bir zaman, tek kişiye yazdığımı sandım şiiri. Ama kalbim; bin susuşun aynasında çoğaldı. Ve kelimelerim duyulmayanların dili oldu.   Konuşmadılar beni, ben de sustum. Sustum, çünkü susmak şiirin ilk …

HÜSEYİN KAYA Sütün Kanla Barışı   Yaşam mahkûmdur Emziren annelere. Bembeyaz süt, Al kana dönüşüyor Döküldükçe Dicle’ye…   Hele bir bak gökyüzüne, Dolaşıp dur yeryüzünde. Nasıl mecbur kalır Bir bütün Anadolu — Bir fitne engel olmasa …

HÜSEYİN KAYA Yaşamak Hüzün İster   Ve insanlık, sorumlulukla sınanmış bir özgürlük. Öyleyse kesin yiyin, memleketimin kuşlarını!   Çünkü ben besledim onları, pervazımda, ellerimle, kıtlık günleri için.   Bir avuç merhameti nasıl boğar açlık? Bir damla …

HÜSEYİN KAYA Varlığın Ötesinde   Bilinmezlik… bir sabahın sisinde yanan ateş, bir çocuğun gözlerinde gizlenen ışık, ve ölüm, yalnızca kapısını aralayan bir yol…   Kim bilir, belki de su gibi içimize işleyen bir sezgiyle yaşarken tanıdık …

HÜSEYİN KAYA Tanrı’nın Sessizliği   I Bilir misiniz, nasıl körleşir gözler? Bir ayetin gölgesinde, yalanı hakka tahvil edince.   Konforun yumuşak koltuklarında ruhumuz uyudu. Mutluluğu cebimize koyduk, sandık ki özgürdük.   Oysa özgürlüğü boğdular, “özgürlük adına” …