Reyyana Yürürüz

MEHMET TAŞTAN
Reyyana Yürürüz
 
Üç beş adımda düşen küçük çocuklar gibi
Hep telaşla açılır kollarımız hayata
Düşmekten korksak bile yaşamanın hazzıyla
Yüzümüzde gülücükler açar ve biz yürürüz
 
Kor düşer bakışlara, ardından ay tutulur
Greenwich yeni baştan çizilir haritada
Kaf dağının ardında bekleyen sevgiliye  
Altı ay bir güz gider, yalnız bir gün görürüz
 
Muhafızları yorgun eski kaleler gibi
Çaresizlik içinde tevekküle dururuz
Zembereği boşalmış şu vefasız zamana
Kadim şehrin sürgünleri gibi kırgın yürürüz
 
Bütün mücadeleler sona erdikten sonra
Sahnede uzaklaşan yalnız bir adam kalır
Karanlığın içinde kaybolan gölge gibi
Derin bir sessizliğe teslim olup yürürüz
 
Bir pul koleksiyonu kadar zariftir hayat
O yüzden bir zarf gibi pul pul işler insanı
Mühürle yaralanmış, izi kalmış, ıslanmış
Güneş vurup ağarmış anılarla yürürüz
 
Bu dünyadan el etek çekip gittiğimiz gün
Ne gökte martıların çığlıklarını duyar
Ne de peşimiz sıra yakılan ağıtları
Ya aşk cehennemine, ya reyyana yürürüz
 
 

 

BIR YORUM YAZIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir