Asanatlar "şiirden sinemaya" 
MEHMET ÇOBAN
Aşk… 1
Ateş gecesinden aşkı sormuştun aşk meleğim,
Sana susamaktı aşk, su içmekti pınarından.
Susup kokunu hissetmekti aşk, aşk susamaktı,
Yangınlarda tutuşarak yanmaktı aşk.
Denizine dalmaktı, kaybolmaktı sende,
Aşk bahardı, vurgun yemekti gözlerinde,
Sunduğun armağandı aşk, erimekti,
Bir tebessümünle yanmaktı gecelerde.
Aşk, güz yapraklarını yeşertmekti,
Sensiz hazan yılların mükâfatıydı aşk.
Dudaklarının pınarından su içmekti,
Aşksız geçen ömrü zâyi saymaktı aşk.
Hasretinle kavrulmaktı hasretine,
Aşk seninle akmaktı sensiz özlemlerine,
Huzurla dokunmalı saçlarının teline,
Bir bedende bir ruh olmaktı aşk.
Aşk, sende beni, bende seni bulmaktı,
Kederin uzağında alın yazım, kaderimdi.
Sessiz bir tutkudur aşk, yasağımdı,
Teninde kaybolmak itirafımdı aşk.
Sende sana aç, bal özünü tatmaktı,
Her zerreni, her hücreni hissetmekti aşk.
Gözlerinde kaybolmak, doymamaktı,
Yürek yangınım, dili lâl olmaktı aşk.
Aşk merhemini kanayan yaraya sarmaktı,
Özlemekten sızlamasıydı burnunun direği,
Sırrına sahip olup sırrına ermekti,
Sevgili de kaybolmaktı aşk.
Aynada onu görmek, onu bulmaktı yürekte,
Kimsin diye sorduğunda sen diyebilmekti aşk.
Aşk sensin, senin adın aşk,
Nasıl bir pınarsın içtikçe susadığım,
Nasıl bir ateşsin sen, yandıkça dirildiğim.
Sen aşksın, senin adın aşk…
