Asanatlar "şiirden sinemaya" 
HÜSEYİN KAYA
Geciken Adalet
Bir mahkeme kapısıdır insan,
içinde titreyen bir kalp,
dışında taş gibi bir devlet.
Dosyalar konuşur çoğu zaman,
insan susar;
çünkü bazen kelimelerin bile
eşit tartılmadığı teraziler vardır.
Güçlü olanın sesi uzaklara gider,
zayıf olanın sözü
koridorlarda yankı bile bulamaz.
Bir imza iner kâğıda,
bir ömür ağırlaşır omuzlarda.
Savunma anlatır kendini,
ama herkesin duymaya hazır olduğu
aynı şey değildir hakikat.
Kalabalık büyüdükçe
gerçek küçülür bazen.
Ve yıllar geçer…
Takvimler değişir,
dosyalar sararır,
insan bekler.
Sonra bir gün
kapı açılır:
Iş işten geçmiş
Kaç bahar eksilmiştir ömürden
“Beraat.”
Tek kelime.
Bir ömrün ardından gelen
tek kelime.
Ama dışarı çıkan adam
artık aynı adam değildir;
cebinde temiz bir kâğıt,
yüreğinde geri verilmeyen zaman.
İşte insanın dramı budur:
Adalet bazen gelir,
fakat hayat çoktan gitmiştir.
