Etiket Arşivleri: Necati Sarıca

NECATİ SARICA Lunapark Aynalarında Tükendiğim II   Musallanın gül kanaması dev dalgalarıyla mahpusluğunda zihnimin ve benim çılgınlaşan benliğim lunapark ışıkları altında   İğnenin deliğinden yeni bir akıl geçirdiğim müntehir bir akşam kenarında ruhuma adımlarımla taş merdivenler …

NECATİ SARICA Kudüs'ün Rüya Arkadaşlığına   Akdeniz soluklu çocukları kazırken şizofren bir yakut taşından Yusuf'un kar gülümseyişiyle Kerem'in babası yangınında üşürken yalın ayaklarıyla çöpten ekmek toplayan çocukların gözlerinden   Ey derken bir ses ve bir sevdanın …

NECATİ SARICA Yaşamaya Konuşamadığım   bir…   Dudaklarımda nehir gibi küpeler olsa da konuşamadığım acılar bir yaradan kara kirazlar gibi süzülmüş dudaklarıma ah benim bu ucunda ölüm olsa da hayale erdiklerimle hangi aynaya baktıysam hayal kırıklığından …

NECATİ SARICA Düşünmek Uğultulu Bir Çıplaklık İçinde   Düşünmek korkunç bir şeydir insanın şeytanına kulak vermesi ve insanın kendisine sahip olmak istemesi uğultulu bir çıplaklık içinde insanın aynada kendini görmesi   Düşünmek korkunç bir şeydir düşünmek …

NECATİ SARICA Bir İç Sızısı / Kaçarken Tanrıdan   Bir İç Sızısı   Şefkatin kudretiyle hangi yaşta olursa olsun insanın yanağından öpecek bir babası olması kınalar yakılmış el ayasından bir el tutuşmasında hatırlandıkça bir iç sızısı …

NECATİ SARICA Kalbimi Oraya Serdiğim   Ölümden sonraki dirilişe bir rüya geçişiyle geldiğim yaşarken ve beyhudelik boy verirken lunapark aynalarında tükendiğim sarhoşluğun verdiği büyük bir ateşin içinde   Yağmurlar kirli ve aldatılmış yağarken üstümüze sokaklar konuşuyor …

NECATİ SARICA Bir Gül Kanaması Rüya Arkadaşlarıyla   Dudaklarımın kenarında durduğum dilsiz bir zuhur yarasında kanarken   Biraz hüzün biraz dalgınlıklar içinde çılgınlaşan benliğimle düşerken yerlere bilinmeden ince sızılar içinde bilinmeden sırlar içinde   Aynalarımda kan …

NECATİ SARICA Ölümden Önce Hayat Var mı   Ölümden önce hayat var mı diye soran bakışlar altında ekmek ile kan arasına konan gurbetçiliğin taşları yükselirken cennet yakınlaşmadan ve tutuşmadan cehennem şu yaşamak dediğimizin loşluğunda bırakın gideyim …

NECATİ SARICA İçimizde Kalanı Gördüğümüz   Biz bu şehrin tüten bacalarıyız deyişiyle annemin ölüm insanın aynasıdır deyişiyle büyüdük işte öylesine büyüdük ve hiç yer kalmadı kendimize   Kenevir kokulu bir sokak başında beklediğimiz gün kararmış da …

NECATİ SARICA Ateşten Kalan Küllerin İçinden   Ateşten geriye kalan insan eti ağırdır gözyaşı kadar ateşten geriye kalan küllerin içinden filiz vermesi demir kapıların arkası sancılı doğumlardan   Gün ikindiye inmiş vakitlerinde bir serimlik bile tütünüm …