MEHMET ÇOBAN İnsanın Kopuşu İnsanlık, varoluşunun kaynağıyla arasındaki bağı zayıflattığı ölçüde, kendi kendine yabancılaştı. Yaratıcısıyla kurduğu ilahi irtibatı unuttukça, hakikatin merkezinden uzaklaştı; yerini kendi aklını ve iradesini koydu. Fakat insan aklı, kendisini mutlaklaştırdığında hem kendi …
Devamı...Etiket Arşivleri: Mehmet Çoban
Sessiz Bir Direniş
MEHMET ÇOBAN Sessiz Bir Direniş Ey yâr Söz dinlemiyor ne ruhum Ne bedenim Yorgun dünyanın yükü Yüreğimde işte, sessiz ve derin Gecenin karanlığı sarmış dört bir yanımı Adım adım sürükleniyorum boşlukta Düşlerim kırık cam …
Devamı...Can Özüm
MEHMET ÇOBAN Can Özüm Bakışın öyle içten, öyle güzel ki gülüşün Çivilenmiş hafızama sökülmez. Güneş mahzun olur tebessümün ardından Yıldızlar söner ve mehtap söylemez. Sen cansın, cana can katanım Can bulduğum, can özüm, canım İçimde, …
Devamı...Seni Özlemek
MEHMET ÇOBAN Seni Özlemek Güneşe hasret kar çiçeği seni özlemek Bahara hasret kalmak zemheride Gündüz bilmek geceyi, ölmeden ölmek Hiçbir şeyi bırakamamak geride… Neş’eyle gark olmak fezaya Unutmak hüzünleri Huzur bulmak sözlerinde Gözlerinde kaybolmak …
Devamı...En Büyük Armağan
MEHMET ÇOBAN En Büyük Armağan Nasipmiş Bin türlü duygu, Hepsi gözlerinin ışığının yanması, Nadide gülümseyişin Kalbimde bir ateş, Ruhumda bir fırtına. Her bakışın bir sır gibi, Her gülüşün bir bahar sabahı, Ve ben, Beni …
Devamı...Gül Pembe
MEHMET ÇOBAN Gül Pembe Hasetlendim ömrüne kelebeğin. Muradım yanmak ateşinde pervaneyim. Bazen mavi olur tebessümünde sevdam, Okyanus gibi engin, sakin ve sessiz… Ve gökyüzü misali uçsuz, bucaksız. Ufkun sükununda bir huzur. Sıcaklığında bakışlarının can …
Devamı...Yalnızlığın Ruhu
MEHMET ÇOBAN Yalnızlığın Ruhu Yalnızlık… İnsanların korktuğu boşluk değil, ruhun kendisiyle buluştuğu en saf mekân. Kalabalıkların içinde kayboluruz, ama içimizdeki yalnızlık, bizi biz yapan sessiz bir derinliktir. Duygular açar yalnızlıkta, sevgi, şefkat, merhamet, incelik… …
Devamı...Sor Beni
MEHMET ÇOBAN Sor Beni Uzun sustum çok uzun, sor beni sessizliğe Beni sensizliğe sor beni kimsesizliğe Ey boşa konuşanlar, ben hala üşüyorum Aşkın kar yağışından kar gibi düşüyorum Düşüyorum ayazda gece gül yaprağına Gül ateşe …
Devamı...Anla Seni Sende Sensiz Yaşarım
MEHMET ÇOBAN Anla Seni Sende Sensiz Yaşarım Seni sende sensiz yaşarım anla Bilsen ne haldeyim, neden böyleyim Sensiz neylerim bu yaralı canla Söyle sevda varken niçin öleyim Ne zaman düşlesem can gülüşünü Isınır yüreğim …
Devamı...Kalbimin Sahibisin
MEHMET ÇOBAN Kalbimin Sahibisin Masmavi rüyalarda uyuttum gözlerini Gözlerimle okşadım gül yüzünü her gece Hüzünler biriktirmiş gamzelerini öptüm Sırrın sırrıma sahip, inler ruhum gizlice Söyleyemez dilim lâl, yüreğim titrer durur Gönlüm bir çilehane ve …
Devamı...
Asanatlar "şiirden sinemaya"