Etiket Arşivleri: Mehmet Çoban

İnsanın Kopuşu

blank

MEHMET ÇOBAN İnsanın Kopuşu   İnsanlık, varoluşunun kaynağıyla arasındaki bağı zayıflattığı ölçüde, kendi kendine yabancılaştı. Yaratıcısıyla kurduğu ilahi irtibatı unuttukça, hakikatin merkezinden uzaklaştı; yerini kendi aklını ve iradesini koydu. Fakat insan aklı, kendisini mutlaklaştırdığında hem kendi …

Devamı...

Sessiz Bir Direniş

MEHMET ÇOBAN Sessiz Bir Direniş   Ey yâr Söz dinlemiyor ne ruhum Ne bedenim Yorgun dünyanın yükü Yüreğimde işte, sessiz ve derin   Gecenin karanlığı sarmış dört bir yanımı Adım adım sürükleniyorum boşlukta Düşlerim kırık cam …

Devamı...

Can Özüm

MEHMET ÇOBAN Can Özüm   Bakışın öyle içten, öyle güzel ki gülüşün Çivilenmiş hafızama sökülmez. Güneş mahzun olur tebessümün ardından Yıldızlar söner ve mehtap söylemez. Sen cansın, cana can katanım Can bulduğum, can özüm, canım İçimde, …

Devamı...

Seni Özlemek

MEHMET ÇOBAN Seni Özlemek   Güneşe hasret kar çiçeği seni özlemek Bahara hasret kalmak zemheride Gündüz bilmek geceyi, ölmeden ölmek Hiçbir şeyi bırakamamak geride…   Neş’eyle gark olmak fezaya Unutmak hüzünleri Huzur bulmak sözlerinde Gözlerinde kaybolmak …

Devamı...

En Büyük Armağan

MEHMET ÇOBAN En Büyük Armağan   Nasipmiş Bin türlü duygu, Hepsi gözlerinin ışığının yanması, Nadide gülümseyişin Kalbimde bir ateş, Ruhumda bir fırtına.   Her bakışın bir sır gibi, Her gülüşün bir bahar sabahı, Ve ben, Beni …

Devamı...

Gül Pembe

MEHMET ÇOBAN Gül Pembe   Hasetlendim ömrüne kelebeğin. Muradım yanmak ateşinde pervaneyim. Bazen mavi olur tebessümünde sevdam, Okyanus gibi engin, sakin ve sessiz…   Ve gökyüzü misali uçsuz, bucaksız. Ufkun sükununda bir huzur. Sıcaklığında bakışlarının can …

Devamı...

Yalnızlığın Ruhu

MEHMET ÇOBAN Yalnızlığın Ruhu   Yalnızlık…  İnsanların korktuğu boşluk değil, ruhun kendisiyle buluştuğu en saf mekân.  Kalabalıkların içinde kayboluruz, ama içimizdeki yalnızlık, bizi biz yapan sessiz bir derinliktir.    Duygular açar yalnızlıkta, sevgi, şefkat, merhamet, incelik…  …

Devamı...

Sor Beni

MEHMET ÇOBAN Sor Beni   Uzun sustum çok uzun, sor beni sessizliğe Beni sensizliğe sor beni kimsesizliğe Ey boşa konuşanlar, ben hala üşüyorum Aşkın kar yağışından kar gibi düşüyorum Düşüyorum ayazda gece gül yaprağına Gül ateşe …

Devamı...

Anla Seni Sende Sensiz Yaşarım

MEHMET ÇOBAN Anla Seni Sende Sensiz Yaşarım   Seni sende sensiz yaşarım anla Bilsen ne haldeyim, neden böyleyim Sensiz neylerim bu yaralı canla Söyle sevda varken niçin öleyim   Ne zaman düşlesem can gülüşünü Isınır yüreğim …

Devamı...

Kalbimin Sahibisin

MEHMET ÇOBAN Kalbimin Sahibisin   Masmavi rüyalarda uyuttum gözlerini Gözlerimle okşadım gül yüzünü her gece Hüzünler biriktirmiş gamzelerini öptüm Sırrın sırrıma sahip, inler ruhum gizlice   Söyleyemez dilim lâl, yüreğim titrer durur Gönlüm bir çilehane ve …

Devamı...