Asanatlar "şiirden sinemaya" 
MERAL YAĞMUR
Ne Götürür Bilemem
İnsan yaşar seyran-ı devran ile,
Ömr'ü kervan göç eder efgân ile,
Akıbet bulur bir gün hicran ile,
Demler bizden ne götürür bilemem.
Gün döner, kızarır ufkun yüzleri,
Fecr doğar çökerken ahın izleri,
Her cemal ardına gizler sözleri,
Nurlar bizden ne götürür bilemem.
Aşk ki biçare gönlümde bir mekân,
Yoktur derdime ne feryâd ne figan,
Gör ki dolandıkça boynuma hicran,
Hallar bizden ne götürür bilemem.
Sûz u güzar yakar mâh-ı nigârı,
Hûblar nazıyla yazar âh-u zârı,
Bir nefesle kül olur aşkın nârı,
Narlar bizden ne götürür bilemem.
Göz görmez gönlümün mecrâ-yı derdin,
Sevda bir sel gibi vurdu da girdin,
Zülfüne dolanan ruhuma erdin,
Diller bizden ne götürür bilemem.
Muhabbet meclisi yanar har ile,
Sükûtun gölüne dolar ah ile,
Elinden içilen her dem şâh ile,
Ballar bizden ne götürür bilemem.
Rızkın kefili var, kimse aç kalmaz,
Kudret kapısında hiçbir kul solmaz,
Ya ak alnın parlar ya saçın olmaz,
Yıllar bizden ne götürür bilemem.
Yağmurdan ya medet gelir ya mihnet,
Kahrı da bir lütfu da budur hikmet,
Akıp giden sular durulur elbet,
Seller bizden ne götürür bilemem.
Ne vakit tartıldı mizanda kader,
Kimine gülistan, kimine keder,
Dost bilip güvendin sırtını döner
Kullar bizden ne götürür bilemem.
