İSMAİL OKUTAN Çığlığın Öyküsü |ÖYKÜ| (Bir çocuğun gül yüzünden yansımalar) Pencerenin kenarında otuyor, parmaklarıyla camın buğusunu siliyordu. İçini yaralayan bir düşünce ile hayallere dalıyor, halden hale giriyordu. Okuldan gelecek çocuğunu bekliyordu. Artık okulun dönüş saati …
Devamı...
Asanatlar "şiirden sinemaya"