MEHMET ÇOBAN
Sen Uyurken
Sessizliğin ateşiyle kuruyan çorak yüreğimin
Gözlerinin gölgesine yazdım gözlerimin.
Görmek için gözlerinin gördüklerini,
Yürek yangınlarımı suya yazdım ve semaya bakışlarını.
Güneşe yazdım gülüşünü umutla
Kaderime seni yazdım, nasibimi sana
Sen uyurken hece hece satırlara
Avuç içlerine yazdım öpüşlerimi.
Bitmeyen fırtınalarda sevda kavgalarının
Gece ayrılırken sabahtan sana sarıldım
Sen uyurdun gül kokulu sevdam
Yüreğimin atışıdır her soluk alışın.
Dua sonrası hülyalarda, rüyalar görüyorum
Cenneti üfleyen dudaklarını öpüyorum
Sen uyuyordun ben gizlice
Usulca yaklaşıp gül yüzünü kokluyorum.
Ve karanlık gece, sabah yeniden doğacak
Işıl ışıl gözlerinin şavkı gönlüme dolacak
Zümrüt saçlarında buram buram karanfiller kokacak
Uyandıracak seni sevda ateşim
İlk yürek atışımı, yüreğin duyacak.
Asanatlar "şiirden sinemaya" 
