Asanatlar "şiirden sinemaya" 
YAŞAR BEDRİ
Felluce, Kandahar ve Atlas
-1.
baştan başa gökyüzü… kırılmış aynadan
dağılan yüzümdü tenha fotoğraflara.
saklamıyor âh’ını ö l ü m!.. uzaklar… vedâ!..
çocuklar bakıyor fotoğrafın kırıklarından.
kuşatıldı odalar; mücrîm, münkîr, dağılsa har!..
kanıyor dudağım çölün rüzgârına
dağıtsanız alevden saçınızı fırtınaya!.. acıdan;
ne kalır akşama? kaç yerinden vurulmuş babalar!
gaz odasında soğutulan vehim!.. işte o an
tevellüdüm Felluce!.. oğlum ‘mum’dan yontudur
akrebe tırmanan gökyüzü; …daha dur!…
dökülmekte kül odalarına cenin ve safran!
-2.
nasılsa kurdundu düşten patikalar!..
acıyı nasıl bilirsiniz? diye sorma. serin
sözdük, usulca k a n a d ı k
meleklerin tülü örtünen ‘Âh’ına kandık…
susuz Kerbelâ, gözleri bağlı Necef… ölüm senin
yetim çocuklarındı küller örterken gövdemizi.
kaybolmanın hüznü bizde kalsa da,
kurumuş gül gibi açılırdı yaramız avluda,
nasılsa kurdundu ölüm oyunları
baştan başa gökyüzü ve kırılmış aynalar!..
bu gün de dönüşmedi kimse çamur tablete
akrebin çöle taşı(r)dığı bun! güle düşen kazı…
….
siz, sis olsanız, dinse çölün kanaması!..
aynanın kırıklarında ölü kalbimiz yatar!..
