NUHAN NEBİ ÇAM Ruhumun Yolculuğu |ÖYKÜ| İstanbul öylece bakıyordu. Öylece duruyordu, sessiz. Katil, bıçağı önce ciğerlerime sapladı. Kasıklarıma ve baldırlarıma sonra. Fahişe kikirdedi, ardından kahkahalarla güldü. Açıklardan sandalıyla bir balıkçı geçti. Yorgun ve sarhoş …
Devamı...
Asanatlar "şiirden sinemaya"