Asanatlar "şiirden sinemaya" 
FERDA BOZ GÜNERİ
Çanakkale’den Yavukluya Mektup
Sevdiğim okurken mektubu yârdan
Gözünde şimşekler çakmasın e mi?
Bu ayrılık bize Kadir Mevlâ’dan
Ağlayıp içini yakmasın e mi?
Ay yüzünü bulut gölgelemesin
Hasretlik zor gelir üzülmeyesin
Eriyip mum gibi süzülmeyesin
Kirpiğin yaşları dökmesin e mi?
Hekimler şaşıyor derin yarama
Yaylada yazıda beni arama
El içine çıkıp zülfün tarama
Boyuna kimseler bakmasın e mi?
Allah naraları arşa çıkarak
Melekler iniyor sayha atarak
Yüreklerde iman ellerde bayrak
Düşman toprağıma çıkmasın e mi?
Yaşarken şehidim bunu sen de bil
İçindeki gamı kasaveti sil
Bu acı üstüne neler söyler dil
Ağzında duamız bıkmasın e mi?
Yedi düvel pişman kalmadı tadı
Çanakkale derler geçilmez adı
Sokmayız vatana düşmanı yâdı
Ocağımı kimse yıkmasın e mi?
Bir tel saçın bana bergüzar oldu
Senden ayrılalı benizim soldu
Gidip dönmediğim uzun bir yoldu
Bu hicran canını sıkmasın e mi?
