SUAVİ KEMAL YAZGIÇ
Sensizlik Toplamı
seni hatırlayarak
aldığım her nefeste
bir takla güvercininin coşkusu
iki martı çığlığı eklenir belki fona
rıhtımın ayaklarına tutunan
bir yosunun kararlılığı
ve yetmiyor yine de
aldığım her nefes
öznesi sen olan cümlenin yüklemine
ve kemiriyor her nefes
ömür dediğim o sensizlik toplamını
kuş ve ölüm arasındaki mesafe
azalıyor her nefeste
kelebek ve ölüm arasında
bir ilgi kuruyorum
ve oksijen aldıkça
ve karbondioksit verdikçe
kanım deveran edip kirleniyor
ve seni hatırlayan kalbimden geçip
tekrar temizleniyor o kırmızı sıvı
seni unutmak için çırpınan
vücuduma dönüyor
tekrar ve tekrar kirlenmek için
her nefeste
Asanatlar "şiirden sinemaya" 
